Het is steeds opnieuw een feest, als je met een bruidspaar mee mag. Hun huwelijk mag vastleggen. De liefde tussen twee mensen mag laten zien in een fotoboek. Of ze nu jong of al iets ouder zijn, het is prachtig om te zien dat er mensen zijn, die helemaal voor elkaar gaan. Deze liefde tussen twee mensen  laten zien door middel van een fotoreportage is een van de mooiste dingen van mijn prachtige vak de fotografie. Handig bovendien dat ik gewend bent om veel landschappen te maken, ik ben dus veel met composities van foto's bezig. Die ervaring van beeld maken neem ik mee als ik een huwelijksreportage maak. Ieder bruidspaar organiseert hun grote dag weer anders, daarom is het na veertig jaar huwelijksreportages maken nog steeds voor mij een grote eer om mee te mogen met bruidsparen, mensen te zien genieten van elkaar op een van de belangrijkste dagen in hun leven. 

Ieder voorjaar kan ik het niet laten om richting  de tulpen te gaan. Gelukkig ken ik enkele boeren, aan wie ik kan vragen waar de tulpen staan. Het betekent voor mij ook vroeg dat ik vroeg naar bed ga en vroeg opsta, zodat ik al voor zonsopgang bij de tulpen kan zijn. Uiteraard speelt het weer een grote rol of ik er sta of niet. Vorige week kon ik tulpen in en onder de sneeuw vastleggen op de gevoelige chip, dat is toch echt iets, waar je niet eens van droomt! Hele bijzondere opnamen leverde dat op. Op de pagina staan uiteraard enkele foto's van tulpen met sneeuw. Prachtige buien luchten of stapelwolken ben ik zeker dol op, het is dan mogelijk als mijn gewone werk het toelaat dat ik meerdere keren per dag richting de tulpen rijd, om zoveel mogelijk verschillende opnamen te kunnen maken, dus met verschillende 'weertypes'. Op de speciale tulpen pagina staan dan ook foto's met meerdere weertypes. Het 'weer' blijft bij mij toch steeds weer een hoofdrol spelen in mijn landschapsfotografie. Het 'weer' is zo alles bepalend in mijn beeld. Het is fijn dat  ik naast de portretten, groepsfoto's en huwelijk reportages tijd kan besteden aan landschappen, met in de hoofdrol het 'weer'. Dit alles hoop ik nog jaren te kunnen blijven doen. Zier hier de tulpen foto's.

Onze dochter werkt al ruim een jaar voor Unicef in Jemen; toen eind maart vorig jaar daar de oorlog uitbrak, werden zij en haar collega's enkele dagen later tijdelijk geëvacueerd naar Jordanië. Ze werkte toen vanuit Amman voor Jemen. In juni konden ze allemaal terug naar Jemen. Haar appartement heeft ze steeds aangehouden; stel ze moesten opnieuw worden geëvacueerd. In de periode dat ze er was, stuurde mooie foto's vanuit Jordanië. Bij mij begon het te kriebelen. Ik wilde wel naar dat prachtige land.
Als ze eens thuis was in Nederland, heb ik haar uiteraard de nodige vragen gesteld over Jordanië. In januari kwam van haar de vraag of we het leuk vonden om een week met haar door Jordanië te reizen; ze wilde zelf ook wel meer van het land zien. Uiteraard was het antwoord ja! Heerlijk om een hele week met haar door te brengen. Als ze in Nederland is, heeft ze meestal vele afspraken en blijft er weinig tijd over om 'echt thuis' te zijn. Zij heeft toen alles uitgezocht en geregeld. Echt verwennerij om samen met haar een hele week te kunnen doorbrengen. Uiteraard is er erg veel fotografisch vastgelegd, want dat was immers een wens van mijn kant. Zie bij portfolio overige landen > Jordanië voor de foto's. Zij vloog terug naar Jemen en wij vlogen weer richting Schiphol en kijken terug op een hele mooie week samen met haar.

 

Heel bijzonder; de zeearend zat hier in de buurt en dan mag je zowaar meedoen aan een  item in Roeg (RTV Drenthe). Wat een verwennerij. Helaas is de zeearend al een aantal dagen niet meer gezien op de plek waar hij zat. Gelukkig hebben we de foto's nog. De zeearend is een bijzonder grote vogel; de vleugelspanwijdte is van 2 tot 2,5 meter. De vogel wordt ook wel de vliegende deur genoemd. De zeearend heeft een witte staart en een grote gele snavel. Juveniel zeearenden hebben de witte staart nog niet. In de Mepper Hooilanden, waar de vogels enkele weken hebben gezeten, zat een volwassen exemplaar en een juveniel. Als de zeearend op jacht ging was dit duidelijk te merken aan de honderden andere watervogels. Alle andere vogels waren in paniek en vlogen tijdelijk weg of heen en weer. De arend was niet altijd even succesvol in het vangen van een lekkere hap. Prachtig schouwspel! Nu nagenieten van de foto's die ik nog moet uitzoeken. Ook de vorige week uiteraard foto's van de sneeuw gemaakt. Diersporen gezocht. Het is leuk om bijvoorbeeld te kijken bij een dassenburcht of de dassen buiten zijn geweest. Je kunt ook aan een pijp bij een burcht zien of er in de buurt wel of geen bewoners in de buurt van de pijp zitten. Zo kwam ik erachter toen ik bij een burcht was waarvan ik dacht dat de burcht onbewoond was dat de burcht op dit moment dus wel bewoond is. Toch weer leuk om te ontdekken. Nu iets totaal anders: op dit moment is er de vakantiebeurs in Utrecht, waar een expositie is van reisfoto's. Voel me vereerd dat er enkele foto's van mijn hand op deze expositie hangen. Dan is het erg leuk dat er een kalender 2016 uitkwam met het onderwerp 'water'. Daarop staan drie foto's van mijn hand; een foto genomen in Noorwegen, één in IJsland en de derde foto is hier om de hoek genomen. Drenthe is toch mooi, dat blijkt maar weer. Uiteraard valt er nog veel meer te vertellen, een volgende keer meer. Nog even dit. Zin in een fotolezing van mijn hand? Vrijdagavond 15 januari 2016 geef ik een lezing in het dorpshuis de Bastogne, Dwingelerweg 2a, 7964KK in Ansen, aanvang 8 uur. Zie u graag in Ansen. 


bron: RTV Drenthe

Een jaar geleden mocht ik mee schrijven aan het "Praktijkboek Fotografie, weer-, nacht- & natuurverschijnselen". Een jaar later komt het boek "Praktijkboek Reisfotografie" uit. Hierin staan een aantal foto's van mij. Ik voel me wederom zeer vereerd dat ik een bijdrage mocht leveren. Datgene dat ik van het boek gezien heb, ziet er ook in dit boek echt waanzinnig mooi uit. 

Op 31 oktober is de boekpresentatie in Amsterdam en daar hoop ik een exemplaar te ontvangen. De bijdrage die ik mocht leveren, is een tak van fotografie die eigenlijk niemand van me kent; 'Straatfotografie'. Op zich past het goed bij me omdat ik mijn leven lang portretten heb gemaakt, belangstelling toon voor mensen en hun leefomgeving.  Tijdens de reizen die we hebben gemaakt naar het buitenland, fotografeer ik het leven van mensen zoals ze leven. Of het nu kinderen zijn of volwassenen, het hoort er allemaal bij.  
Het dagelijkse leven als werk, het leven thuis of de hoogtepunten als doop of huwelijk; als ik de kans krijg leg ik het vast. Als je in een land bent waar ze een voor ons een niet te begrijpen taal spreken dan is er altijd de chauffeur die als tolk dient en indien nodig toestemming vraagt om te fotograferen. Dat levert me unieke beelden op en een goed beeld hoe mensen in andere landen leven. Nu worden er foto's uit verschillende landen in het nieuwe boek gepubliceerd. Teven ben ik bezig om er verschillende presentaties van te maken. Wilt en een boek bestellen over reisfotografie, kan dat via de volgende link, Praktijkboek reisfotografie, Kijk verder op mijn eigen website bij Publicaties-Boeken