Fotograferen doe ik al van kinds af aan. Al meer dan 50 jaar. Als fotografie je passie is, kom je er graag op de meest onmogelijke tijden voor je bed uit. Dan is niets te veel. Zo voelt het al van af het vroege begin. Eigenlijk ben je 24/7 met je vak bezig. Altijd alert; wat gebeurt er buiten? Heel veel kijken, ook achterom. Uitzoeken waar en hoe laat de zon op komt op de plek waar je graag een foto wil maken. Dat betekent vroeg opstaan en naar buiten gaan, de natuur wakker zien worden, de vogels horen fluiten, een ree of een vos voorbij zien lopen.
Gisteren zag ik een wolk spreeuwen ontwaken. Samen met de natuur opstaan kost geen energie; het geeft energie. Als je dus echt vroeg de deur uit gaat, kom je weinig mensen tegen. Het is vaak nog helemaal donker. Laatst wilde ik met mist foto's te gaan maken in het bos. Op een parkeerplaats de auto geparkeerd, rijdt er een auto langs, de bestuurder denkt uiteraard "wat moet dat midden in de nacht?" :-). De man, een jager, rijdt langzaam, zet het grote licht op het dak van zijn auto aan, ik zwaai en hij rijdt verder. Niet lang erna een politieauto. "Er wordt zelfs midden in de nacht goed op me gepast", denk ik dan. Enkele jaren geleden wilde ik eens een zonsopkomst hoogzomer fotograferen. Ik rijd een doodlopend weggetje in, word ik staande gehouden door een man met een groot geweer. Toen dacht ik, "oooo ik ben er geweest". De man vroeg, "wat doe je hier?" "Ik wil de zonsopkomst fotograferen, daar" zei ik! "Ooooh ben jij misschien?" vraagt de man. "Ja dat ben ik". Gelukkig ging het geweer van de man omlaag. Er volgde een gezellig gesprek en daarna ging ieder zijns weegs. Het lijkt dat men toch gemiddeld genomen nog echt op één oor ligt op de momenten dat ik ergens met mijn camera op het statief ergens in het veld sta. Zal ik de komende tijd zelf later de deur uit gaan? De zon komt immers steeds later op, wordt het voor mij uitslapen? Of als het helder is, sterren fotograferen, zoals vorige week. Het licht van de volle maan gebruiken in een beeld, daar ben ik namelijk ook dol op. Als het drukker op de weg wordt zit het 'gouden' uurtje ervoor mij in deze tijd van het jaar op en keer ik huiswaarts. Tijd om thuis met de gemaakte foto's aan de slag te gaan. De foto's uitzoeken, corrigeren, trefwoorden toevoegen en te uploaden naar Buiten-Beeld Bij 'BB' zoals ik het altijd kortweg noem, kunnen tijdschriften enz foto's kopen voor publicatie. Uiteraard besteed ik ook de nodige aandacht aan mensen, die een portret of een huwelijksreportage hebben laten maken. In principe gaat dat werk altijd voor!

Op de foto zien we de net opgekomen maan en het optische verschijnsel de 'schemeringboog', sterren zijn op dat moment nog mooi zichtbaar. Op het juiste moment, op een strooilicht arme plaats. Vroeg opstaan loont.

Het is steeds opnieuw een feest als je met een bruidspaar mee mag; Hun huwelijk mag vastleggen. De liefde tussen twee mensen mag laten zien in een fotoboek. Of ze nu jong of al iets ouder zijn, het is prachtig om te zien dat er mensen zijn die helemaal voor elkaar gaan. Deze liefde tussen twee mensen  laten zien door middel van een fotoreportage is een van de mooiste dingen van mijn prachtige vak, de fotografie. Handig bovendien dat ik gewend bent om veel landschappen te maken, ik ben dus veel met composities van foto's bezig. Die ervaring van beeld maken neem ik mee als ik een huwelijksreportage maak. Ieder bruidspaar organiseert hun grote dag weer anders, daarom is het na veertig jaar huwelijksreportages maken nog steeds voor mij een grote eer om mee te mogen met bruidsparen, mensen te zien genieten van elkaar op een van de belangrijkste dagen in hun leven. 

Ieder voorjaar kan ik het niet laten om richting  de tulpen te gaan. Gelukkig ken ik enkele boeren, aan wie ik kan vragen waar de tulpen staan. Het betekent voor mij ook vroeg dat ik vroeg naar bed ga en vroeg opsta, zodat ik al voor zonsopgang bij de tulpen kan zijn. Uiteraard speelt het weer een grote rol of ik er sta of niet. Vorige week kon ik tulpen in en onder de sneeuw vastleggen op de gevoelige chip, dat is toch echt iets, waar je niet eens van droomt! Hele bijzondere opnamen leverde dat op. Op de pagina staan uiteraard enkele foto's van tulpen met sneeuw. Prachtige buien luchten of stapelwolken ben ik zeker dol op, het is dan mogelijk als mijn gewone werk het toelaat dat ik meerdere keren per dag richting de tulpen rijd, om zoveel mogelijk verschillende opnamen te kunnen maken, dus met verschillende 'weertypes'. Op de speciale tulpen pagina staan dan ook foto's met meerdere weertypes. Het 'weer' blijft bij mij toch steeds weer een hoofdrol spelen in mijn landschapsfotografie. Het 'weer' is zo alles bepalend in mijn beeld. Het is fijn dat  ik naast de portretten, groepsfoto's en huwelijk reportages tijd kan besteden aan landschappen, met in de hoofdrol het 'weer'. Dit alles hoop ik nog jaren te kunnen blijven doen. Zier hier de tulpen foto's.

Onze dochter werkt al ruim een jaar voor Unicef in Jemen; toen eind maart vorig jaar daar de oorlog uitbrak, werden zij en haar collega's enkele dagen later tijdelijk geëvacueerd naar Jordanië. Ze werkte toen vanuit Amman voor Jemen. In juni konden ze allemaal terug naar Jemen. Haar appartement heeft ze steeds aangehouden; stel ze moesten opnieuw worden geëvacueerd. In de periode dat ze er was, stuurde mooie foto's vanuit Jordanië. Bij mij begon het te kriebelen. Ik wilde wel naar dat prachtige land.
Als ze eens thuis was in Nederland, heb ik haar uiteraard de nodige vragen gesteld over Jordanië. In januari kwam van haar de vraag of we het leuk vonden om een week met haar door Jordanië te reizen; ze wilde zelf ook wel meer van het land zien. Uiteraard was het antwoord ja! Heerlijk om een hele week met haar door te brengen. Als ze in Nederland is, heeft ze meestal vele afspraken en blijft er weinig tijd over om 'echt thuis' te zijn. Zij heeft toen alles uitgezocht en geregeld. Echt verwennerij om samen met haar een hele week te kunnen doorbrengen. Uiteraard is er erg veel fotografisch vastgelegd, want dat was immers een wens van mijn kant. Zie bij portfolio overige landen > Jordanië voor de foto's. Zij vloog terug naar Jemen en wij vlogen weer richting Schiphol en kijken terug op een hele mooie week samen met haar.

 

Heel bijzonder; de zeearend zat hier in de buurt en dan mag je zowaar meedoen aan een  item in Roeg (RTV Drenthe). Wat een verwennerij. Helaas is de zeearend al een aantal dagen niet meer gezien op de plek waar hij zat. Gelukkig hebben we de foto's nog. De zeearend is een bijzonder grote vogel; de vleugelspanwijdte is van 2 tot 2,5 meter. De vogel wordt ook wel de vliegende deur genoemd. De zeearend heeft een witte staart en een grote gele snavel. Juveniel zeearenden hebben de witte staart nog niet. In de Mepper Hooilanden, waar de vogels enkele weken hebben gezeten, zat een volwassen exemplaar en een juveniel. Als de zeearend op jacht ging was dit duidelijk te merken aan de honderden andere watervogels. Alle andere vogels waren in paniek en vlogen tijdelijk weg of heen en weer. De arend was niet altijd even succesvol in het vangen van een lekkere hap. Prachtig schouwspel! Nu nagenieten van de foto's die ik nog moet uitzoeken. Ook de vorige week uiteraard foto's van de sneeuw gemaakt. Diersporen gezocht. Het is leuk om bijvoorbeeld te kijken bij een dassenburcht of de dassen buiten zijn geweest. Je kunt ook aan een pijp bij een burcht zien of er in de buurt wel of geen bewoners in de buurt van de pijp zitten. Zo kwam ik erachter toen ik bij een burcht was waarvan ik dacht dat de burcht onbewoond was dat de burcht op dit moment dus wel bewoond is. Toch weer leuk om te ontdekken. Nu iets totaal anders: op dit moment is er de vakantiebeurs in Utrecht, waar een expositie is van reisfoto's. Voel me vereerd dat er enkele foto's van mijn hand op deze expositie hangen. Dan is het erg leuk dat er een kalender 2016 uitkwam met het onderwerp 'water'. Daarop staan drie foto's van mijn hand; een foto genomen in Noorwegen, één in IJsland en de derde foto is hier om de hoek genomen. Drenthe is toch mooi, dat blijkt maar weer. Uiteraard valt er nog veel meer te vertellen, een volgende keer meer. Nog even dit. Zin in een fotolezing van mijn hand? Vrijdagavond 15 januari 2016 geef ik een lezing in het dorpshuis de Bastogne, Dwingelerweg 2a, 7964KK in Ansen, aanvang 8 uur. Zie u graag in Ansen. 


bron: RTV Drenthe

 

Karin Broekhuijsen
Fotografie


natuur-, portret- en
bedrijfsfotografie
huwelijksreportages

De beeldbank voor natuurfotografie


Hits sinds 2014

Artikelen bekeken hits
690015

Zoek op deze site



Altijd in de buurt

Klik op deze afbeelding voor de uitgebreide weersverwachting van Noorderweer