'Ode aan het hunebed' is heel goed ontvangen; meerdere prachtige recensies gehad. Niet alleen voor de fotografie, maar ook voor de vormgeving. De vormgeving van de foto's heb ik zelf gedaan. Ik vond het best spannend wat ze ervan zouden vinden. Heel mooi dat het goed uitpakte.
Het boek wordt bovendien goed verkocht, ook dat is fijn. Het is mooi om anderen blij te maken met de prachtplekjes van onze provincie, de provincie waar we met zijn allen met zoveel plezier wonen. Nadat het boek uit kwam werd ik nog steeds naar de hunebedden toe getrokken, net alsof er magneten in zaten; ik moest echt afkicken van die grote stenen. Ik kom er nog steeds af en toe met ontzettend veel plezier, maar ik ben wel op zoek gegaan naar andere plekjes in ons aller Drenthe. Dat zal ik de komende paar jaar blijven doen.
Intussen uiteraard wel steeds even bij een hunebed langs, gewoon omdat ze me blijven boeien.
Hieronder een foto die ik pas terug maakte van het ochtendrood. Ochtendrood vind ik heel mooi weerkaatst in het water. De ochtend dat ik bijgaande foto maakte was door de stevige wind die er woei echt koud. De wind is goed te zien aan de rimpels op het water. De hoge sluierbewolking maakte het beeld voor mij helemaal af.